หน้าแรก
บทความ
เว็บบอร์ด
รวมรูปภาพ
ติดต่อเรา
ศิลปวัฒนธรรม วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ฉบับสมบูรณ์
ลำเรื่องต่อกลอนทำนองขอนแก่น เรื่อง คาดสิบ่ได้ชู้ คู่บ่ได้สมสร้าง
ผู้ประพันธ์ / คำร้อง อ.บุญจันทร์ เพชรเมืองเลย
ผู้เขียนบท อ.สุธน พลอินทร์ อ.วัชรินทร์ ลุนมา
นักแสดง
1.นางสาวมณีวรรณ พรมภักดี คธ.พ. 5/1 โทร. 083-2892480 บทแม่พระเอก
2.นางสาวฉันทนา แสนนาม คธ.พ. 5/1 โทร. 084-7941271 บทแม่นางเอก
3.นายประภากร จันหัวนา คธ.พ. 5/1 โทร. 084-4012073 บทพ่อพระเอก
4.นายวิทยา สีทนทาน คธ.พ. 5/1 โทร. 080-6087129 บทโฆษก
5.นายคุณากร วรแสน คธ.พิ. 4/2 โทร. 087-7715631 บทเพื่อนพระเอก
6.นายชินภัส ทำมา คธ.พิ. 4/2 โทร. 087-6383938 บทเพื่อนพระเอก
7.นายพันยศ ประชุมศิริ คธ.พิ. 4/2 โทร. 087-4255668 บทเพื่อนพระเอก
8. นางสาวศรสวรรค์ แสนณรงค์ คธ. 4/1 โทร. 083-1454115 บทนางเอก
9.นางสาวระพีพร ศรีจรัญ คธ. 4/1 โทร. 083-6770698 บทพี่นางเอก
10.นางสาวกนกวรรณ อินชายเขา คธ. 4/2 โทร. 083-1411917 บทพี่นางเอก
11.นายสวัสดิพงศ์ ทองบ้านทุ่ม คธ. 4/2 โทร. 080-4621617 บทเพื่อนนางเอก
12.นายจักรพันธ์ ทับทองดี คธ. 4/2 โทร. 084-3037650 บทเพื่อนผู้ร้าย
13.นายจีรวัฒน์ จันทร์หอม คธ. 4/2 โทร. 085-0118560 บทเพื่อนผู้ร้าย
14 .นายริศ สมสายฝน คธ. 4/2 โทร. 089-4163646 บทเพื่อนผู้ร้าย
15.นางสาวมยุรี ทะวะระ คธ.พ. 4/2 โทร. 084-3586401 บทแม่ค้า
16.นางสาวทิวาพร ภูพรมนา คธ.พ. 4/2 โทร. 088-5375399 บทแม่ค้า
17.นางสาวอาภรณ์ ชาลี คธ.พ. 5/1 โทร. - บทแม่ค้า
18.นางสาวอนินทิตา บุญเรือง คธ.พ. 5/1 โทร. 083-7495932 บทชาวบ้าน
19.นางสาวสายใหม แสนสีมน คธ.พ. 5/1 โทร. 086-7610422 บทชาวบ้าน
20.นางสาวขนิษฐา ไชยเบ้า คธ.พ. 5/1 โทร. 080-7685567 บทชาวบ้าน
21.นางสาวจุฑามาศ รันจัตุรัส คธ. 3/4 โทร. 083-2848875 บทเพื่อนนางเอก
หางเครื่อง
1.นางสาวสุภาภรณ์ ศรีวงค์ดี คธ.พิ. 4/1 โทร. 082-7819906
2.นางสาวยุพาลักษณ์ คำควร คธ.พิ. 4/1 โทร. 083-5994350
3.นางสาวสุดารัตน์ ชนะเพีย คธ.พิ. 4/1 โทร. 087-2272301
4.นางสาววชิราภรณ์ แสนสมบัติ คธ.พิ. 4/1 โทร. 085-4527942
5.นางสาวนัสสวรรร์ ดาวงษ์ศรี คธ.พิ. 4/1 โทร. 080-4429984
6.นายณัฐพงษ์ ภูผิวเมย คธ.พิ. 4/1 โทร. 082-4527942
7.นายจักรี เจียมเมืองปักษ์ คธ.พิ. 4/1 โทร. 084-7874221
8.นายนรินทร์ บัวศรี คธ.พิ. 4/2 โทร. 080-1969468
ลำเรื่องต่อกลอนทำนองขอนแก่น
เรื่อง คาดซิบ่ได้ชู้ คู่บ่ได้สมสร้าง
1. ดนตรีเปิดวง
ดนตรีเพลง…………………………………………………………………..
2. เพลง ลำเดินไหว้ครู (อ.วัชรินทร์ ร้อง)
3. เพลง หัวใจติด F (อ.วัชรินทร์ ร้อง)
4. ผญาเปิดการแสดง
โอ้ย…. พี่น้องเอย ไผว่าเมืองอีสานเศร้า อยากจูงแขนเลา มาเบิ่ง แท้แด้
เศร้าจั่งใด เสียงพิณแคนดังกึกก้อง เสียงตีกองดังตึ้งตึ้ง
มันสิเศร้า บ่อนจั่งใด๋ มันสิเศร้า บ่อนจั่งใด๋ พี่น้องเอย
5.เข้าสู่บทลำ
ฉากที่ 1 (กล่าวถึงครอบครัวพระเอก หมู่บ้านเป็ด)
(ผญา) พี่น้องเอย ดอกคูณเหลือง หล่นเต็มบ้าน อีสานเฮายังสมบูรณ์
ผู้เกิดลุน ยังได้เห็น ประเพณี ตามบ่อนบ้าน สิจูงแขนนำทุกท่าน เข้าสืบทอดมูลแม่พ่อ
ฟังลำเรื่อง บ่ให้รอ บั้นตอนเกริ่น เพิ่นว่าไว้ จั่งใด๋นั้น ให้เบิ่งชม พี่น้องเอย
ตอนที่ 1 มาลัย (แม่พระเอกลำเปิดการแสดง)(อารมณ์เชื้อเชิญ:เสียงปกติ)
พนมกลอน ยอน้อม ให้เสียงลำ หวานหอม
กล่อมแฟนล้อม ตามเชียร์ส่ง
หากว่าลำ เสียงหลง บ่ตรงใจ แฟนหวังไว้ อภัยให้ ผู้เพิ่นลำ
คำใด๋ผิด พลาดพรั้ง อย่าได้จื่อ เด้อเก็บเอา
ถือว่าเฮาแสดง ตามเฮียนมา เพิ่นมีไว้
แผนกคอม มื้อนี้ได้ จัดงานใหญ่ ฮ่วมสังสรรค์
กิจกรรม ครบครัน เทิงเวที แสงสี พร้อม
ยอมลงทุน แต่งหน้า ยอมเช่าชุด เช่ามา ย้อนงานนี้ โดยเฉพาะ
บทกลอนลำ เฮาได้เลาะ เสาะหาครู ผู้ฮู้ ช่อยเติมเต้ม ดอกตื่มกัน
ผู้แสดง เฮาได้ปั้น ผู้สายหล่อ มาฮับบท
รับประกัน อรรถรส วาทศิลป์ เต็มเกินร้อย
ขอเกริ่นเพียง ย่อย ๆ ผู้อยากลำ เพิ่นคอย อยู่หลังฮ้าน เทียวจอบส่อง
คึดฮอดแฟน ผู้ตามจ่อง ขอสรุปเพียง ท่อนี้ ดีหรือฮ้าย
ถ้าเบิ่งแงง เออ…เออ….เออ….เออ….ผู้ฟังเอย
(บทพูด)
ตอนที่ 1 ครอบครัวพระเอก
มณีวรรณ : ไทเฮียนนี้ไปไสเหมิด คือ มิดแท้ เหลียวหาไผ กะบ่เห็นจั๊กคน เฒ่า เฒ่า เอ้ย อยู่บ่น้อ
ประภากร : แมนหยังเฒ่าคือเอิ้นกะด้อกะเดี้ยแท้เจ้าอยู่ไสน้อเนี่ย
มณีวรรณ : เจ้ากินเข่าแล้วไป่มาๆ มากินเข่า
ประภากร : กินจั่งใด๋ข่อยกะถ่าเจ้าอยู่
มณีวรรณ : แล้วบักวารินทร์มันไปไสเฒ่าเอิ้นมากินเข่าถะแม้
ประภากร : วารินทร์เอ้ยวารินทร์ลูกอยู่ไสมากินเข่าเด้อลูกเอ้ย
พันยศ : ครับ ๆได้หยังกินละ คับ
มณีวรรณ : หลายอย่าง ลูกเอ้ย มา ๆๆ
พันยศ : เมื่อคืนพ่อ - แม่ นอนหลับดีบ่ครับ
ประภากร : กะดีอยู่ลูก
มณีวรรณ : มาดีหยังหละเฒ่า เมื่อคืนเจ้าจั๊กเป็นหยังสะกิดข่อยอยู่เหมินคืน เอาโลด
ประภากร : มัน...กะจั๊กหน่อยหละเฒ่า เอ๊ย
มณีวรรณ : เฮ้ยเจ้ากะดายอายลูกมัน
พันยศ : บ่ เป็นหยังดอกแม่ปล่อยพ่อเราไปซะ
สักพัก
ชินภัส : วารินทร์เอ๋ย วารินทร์ อยู่บ้านบ่วารินทร์ ๆ
พันยศ : อยู่ ๆ ครับแม่นผู่ได๋มาเอิ้นหยังอยู่นี่น้อ อ๋อ บักชินภัสบักคุณากร มาอีหยังน้อ มาๆๆ
ชินภัส+คุณากร : พ่อ – แม่ หวัดดี ครับ
คุณากร : เฮาว่าสิมาเอิ้นโตไปเที่ยวเซนทรัล แหม่ มื้อนี่วันหยุดผู้สาวคือสิ หลาย
ชินภัส : วันหยุดเด้เฮ้ย ผู้สาวจั่งซี่เลยเด่
พันยศ : เดี๋ยว ๆ ให้ถามพ่อแม่เบิ่งก่อนพ่อแม่หมู่ผมมันมาซวนไปเที่ยว เซนทรัล ผมซิไปกับหมู่เด้อ ครับ
ประภากร : ไปโลดลูกเที่ยวให้ม่วนเด้อ ได้เงินไป หละนี่ ๆ เอ้าพ่อให้ ไปเที่ยว
พันยศ : ขอบคุณ ครับ พ่อ – แม่ ผมไปก่อนเด้อครับ
ชินภัส+คุณากร : พ่อ – แม่ผมไปก่อนเด้อครับ
มณีวรรณ : เที่ยวให่ม่วนเด้อลูก
ประภากร : ลูกกะไปแล้วเนอะแม่เนอะ
ประภากร : ลูกไปแล้วเฮาอยู่กัน 2 คน เด้บาด เนี่ยเฮาไป ......กันเถอะ
มณีวรรณ : เจ้ากะเป็นเอาหลายเนอะเฒ่า
ประภากร : ปะ ๆ ไปเถอะ
มณีวรรณ : เต้ยเพลงลมซาคนหลายใจ
***********************************************
(บทพูด)
ตอนที่ 2 เที่ยวเซนทรัล
ชินภัส : ปาด...สาวคนนั้น คือผู้งามแท้ เบิ่งๆมึงเบิ่งดู่
คุนากร : ไสๆผู้ดีบ่ ปาดโท่คืองามแท้ว่ะ ไปจีบบ่เฮา
แสดงท่าทางเหมือนดูโน่นดูนี่
ระพีพร : ลำ
ตอนที่ 2 พิกุลเงินลำ (กล่าวถึงเซ็นทรัล)อารมณ์น้อยใจวาสนา: เสียงปานกลาง ผสมเหงา
บรรยากาศ แอร์เย็นจ้อย ย่างพาใจ ล่อยลอย คนเป็นร้อย เขามีคู่
พิกุลเงิน มากับหมู่ ยังขาดคู่ เคียงซ้อน นอนห่มผ้า อยู่ยังคืน
หรือความฮัก ยังบ่ฟื้น ตื่นจากดวง ที่เคยสม
คั่นแม่นมี ขอให้ลม พัดพามา หาดวงแก้ว
นางบ่เคย ด่างแป้ว มีแต่หมู่ เขาแซว มื้อได้พร้อม สิได้แต่ง
เขาจองคิว ตำแหน่ง หมู่เจ้าสาว กันเรียบร้อย
ยังบ่คล้อย ว่าสิมี เออ…เออ…เออ…ผู้ฟังเอ้ย
(บทพูด)
กนกวรรณ : พิกุลเงินเบิ่งผู้บ่าวคนนั้นแหม คือหล่อแท้ๆ เบิ่งๆ มึงเบิ่งดู่
ระพีพร : ไส ๆ
กนกวรรณ : นั้นเด่เห็นบ่
ระพีพร : ออๆ เฮาฮู่จักอยู่ บ่าวรินทร์ตั่วนั้น
กนกวรรณ : ติ่ ไ ป ๆ แนะนำให้เฮาฮู่จักแน่
ระพีพร : มา ๆแต่อ้ายวารินทร์นะ เฮาจองเด่ อย่ามายุ่งเด้อ
ระพีพร : อ้ายวารินทร์หวัดดีค่ะ อ้ายวารินทร์มาหยัง
พันยศ : อ๋อ อ้ายมาหย่างเล่นกับหมู่
ระพีพร : ไส ๆ หมู่อ้าย แนะนำให้ น้องฮู่จักแน่เปี่ยง
พันยศ : นี่อ้ายชินภัสนี่อ้ายคุณากร
กนกวรรณ : หวัดดีค่ะ อ้ายชินภัส
ชินภัส : ครับ ๆ ปาดผู้สาวบ้านได คือผู้งามแท้ ๆ
กนกวรรณ : อ้ายกะดายเนอะ หล่อแร้วยังปากหวานอีกเนอะ เจ้ากะดาย
ชินภัส : ครับ เฮาเพิ่งฮู่จักกัน แต่ใจของอ้าย มันคือไปอยู่กับน้องไวแท้
กนกวรรณ : อ้ายเจ้ากะเว้าไปเนอะ น้องอายแด่เนี้ย
ชินภัส : วารินทร์ เดี๋ยวเฮาขอโต พาน้องกนกวรรณไปหย่างเล่นแถวๆนี่ก่อนเด้อ
พันยศ : ไปๆ เบิ่งน้องเขาดีๆๆเด้อล่ะ
คุนากร : ปาดโท่สองคนนี้คือไวไฟแท่วะ บ่ทันได่ไปแร้ว (หัวเราะ)
คุนากร : ป่ะเฮามันค่ำแล้วกลับบ้านกลับซ่องเฮาเถอะ เดียวพ่อ-แม่ เฮาซิเป็นห่วง
เพราะเฮาต้องไปส่งพิกุลเงินอีกมันซิดึก
ระพีพร : เต้ย เพลง
ฉากที่ 2 (กล่าวถึงครอบครับนางเอก หมู่บ้านกอก)
(ผญา) สลับกลอน อ่วยมาเบื้อง ทางบ้านกอก บ่อนคนอยู่
ลองมาดู นารีเว้า สอนลูกเต้า ว่าจั่งใด๋ พี่น้องเอย
ตอนที่ 3 นารีลำ (กล่าวถึงครอบครัวนางเอก) อารมณ์ภูมิใจที่เลี้ยงลูกเอง:เสียงปกติ
อันนี้ อายุย่างล่วงหน้า สามสิบปี กลายมา เวลาพ้น จนลูกใหญ่
จากแต่น้อย เคยตั้งไข่ เป็นสาวใหญ่ งามเหลือล้น จนไทบ้าน ต่างชื่นชม
บ่เคยผิด พลาดล้ม เพียงขมขื่น จากผัวตาย
หาแลงงาย แทนผัว เพื่อสอง ลูกแก้ว
ลูกคน ใหญ่นั้นแหล๋ว ป็นคนฮู้ สุแนว ไผ๋กะย้อง ถามเอิ้นใส่
ส่วนคนน้อง ใช้เกียไก่ ยังสิเลี้ยงบ่กุ้ม ต่างกันโพด…ลูกแม่เอย …..ผู้ฟังเอย
(บทพูด)
ตอนที่ 3 ครอบครัวนางเอก
ฉันทนา ลำออกมา
ฉันทะนา : ปาดผู้ไดอยู่ในกระจกเนี้ยคือผู้งามแท้ เบิ่งทางไดก็งามไปหมดเอาโลด
: ผู้งามปานนี้ บักห่าเฒ่า มันกะฟ้าวตายหนีจากปล่อยให้นอนอยู่แต่ผู้เดียว
: บ่าสายปานนี้แล้วลูกสาวข่อยไปใสหมดน้อ
: พิกุลเงินเอ๋ย พิกุลเงิน ลูกๆลูกอยู่ไส มาหาแม่เบิ่งดู่
ระพีพร : ลูกอยู่นี่ละแม่ แม่เอิ้นลูกเฮ็ดหยัง
ฉันทะนา : บ่มีหยังดอกลูก ปาด ๆมื้อนี่ลูกแม่คือแต่งโตงามแท้ สิไปไสละลูก
ระพีพร : บ่ไดไปไสดอกแม่
ฉันทะนา : เอ่าน้องพิกุลเงินแล้วน้องพิกุลทองละเราไปไสคือบ่มา พิกุลเงินเอิ้น น้องให้มาหาแม่ กะน่า
ระพีพร : พิกุลทองๆน้องอยู่ไสมานี่จักคาวกะน่า
ตอนที่4 (พิกุลทองลำ)อารมณ์หวั่นกลัวเนื้อคู่ : เสียงปกติปานกลาง บางเวลาหดหู่
มาลีตูม ได้บ้านแย้ม ให้ผู้คนได้แนม กลีบสวยล้น คนลือซ่า
ประคองโต ให้มีค่า จากราคี มลทินชั่ว กลัวสิได้ เป็นเงื่อนคน
ย้านบ่มี บ่อนซ้น หนทางฮก พังสลาย
ชีวิตแสนวุ่นวาย หน่ายคำคน หยันนำก้น
แล้วแต่บุญ ผลาหยู่ คันสวรรค์ เพิ่นอิดู คงสิหยู่ ปูทางใส่
คือกับลำ ไม้ไผ่ คั่นว่า ซื่อตรงแล้ว บ่อึดซ้ำ ผู้สิแพง เออ…เออ….ผู้ฟังเอย
(บทพูด)
ตอนที่ 4 บ้านนางเอก
ศรสวรรค์ : ลำ
: แม่เอิ้นลูกมาหยังละแม่
ฉันทะนา : บ่มีหยังดอกลูก แม่กับพี่ซิไปเฮ็ดธุระจักหน่อย
ศรสวรรค์ : ไปไสละแม่
ฉันทะนา : เอ่าบ่ต้องฮู่ดอก ว่าแต่พิกุลทองเฮ็ดงานบ้านไป่ล่ะ
ศรสวรรค์ : เสร็จแล้วแม่
ระพีพร : ป่ะ ๆ แม่ไปได้แล้วมันซิสวยเดียวแดดซิออกอีกผิวเฮาซิเสีย
ฉันทะนา : เต้ย เพลงธนาคารน้ำตา
ฉากที่ 3 (กล่าวถึงครอบครับของพระเอก)
(ผญา) หันมากล่าว เบิ่งทางบ้าน สองผัวเมีย คู่มั่นแก่น แม่มาลัย กับพ่อแคน
อุปสรรค์ ผ่านมาได้ ย้อนใจมั่น บ่ห่างหนี พี่น้องเอย
ให้ประภากร มณีวรรณเดินออกมาก่อน แล้วนั่งทำกริยาบีบนวด
ตอนที่ 5นารี (แม่นางเอกลำ)อารมณ์อิจฉา:เน้นเสียงหนัก
สายตาแนม เห็นในห้อง คู่ผัวเมีย เขาประคอง บีบนวดกัน เคียดไปใหญ่
เฮาฮู้โต เป็นคนใหม่ แต่ว่าใจ กิเลสล้อม ยอมเฮ็ดได้ เบิ๊ดสุแนว
ถึงอ้ายมี เมียแล้ว กะตามซ่าง นางบ่สน
อันโลกี ของคน ฮ่นแล่นหา เอาจนได้
ขอเห็นอ้าย ใกล้ใกล้ เขามีเมีย ฮู้แก่ใจ นางฮับได้ บ่เคืองขุ่น
สิขอยอม ลงทุน ยาดผัวเขา เอามาซ้อน ออนซอนเด้ พ่อแม่เอย…….ละน่า
(บทพูด)
ตอนที่ 5 บ้านพระเอก
ฉันทนา ลำออกมา
ฉันทนา : เบิ่ง ๆ ดู่ พิกุลเงินเทิ่งบีบเทิ่งนวดกันเห็นแล้วแม่อิจฉา
ระพีพร : แม่นล่ะ แม่เบิ่งดู่
ฉันทนา : แม่มักพ่อแคนกะด๋อเมื่อใด๋แม่ซิใด๋มาเป็นสามีน๋อแม่รอมานานแล้วเด๊ะนิ อย่าเผลอเถอะ แม่ซิเอามาเป็นผัวให้ได้ว่าแล้วเฮ่าไปหาเราจักหน่อยกะน่า
ฉันทนา : หวัดดีจ๊ะ พ่อแคน แม่มาลัย สำบายดีบ่
ระพีพร : หวัดดีจ๊ะ พ่อแคน แม่มาลัย
มณีวรรณ : หวัดดีจ๊ะแม่นารี ข่อยกับพ่อแคนสำบายดี ไปหยั่งมาหยั่งกะว่า
ฉันทนา : ข่อยมาธุระผ่านมาทางนี้กะเลยมาแวะ
ระพีพร : แม่มาลัยค่ะ พี่วารินทร์เลา ไปไส พิกุลเงินคือบ่เห็น
ประภากร : มันไปทางใด๋พ่อกะฮู้ คือกัน มันบ่ได้บอกไว้
ฉันทนา : พี่แคนพี่สำบายดีบ่ บ่ค่อยเห็นหน้าเห็นตาเจ้าเลย
ประภากร : กะสำบายดีอยู่
ฉันทนา : เมื่อนี่พี่แคนว่างบ่ ไปซ่อมขาเตียงให้น้องแน่ เพื่อว่าพี่มีโอกาสไปหาน้อง ซิได้มีเตียง นอน
ประภากร : พี่บ่ ว่างดอกพอดีมีนัดกับพ่อใหญ่มี ซิไปเฮ็ดธุระอยู่ในเมือง
ฉันทนา : อ้ายกะดายปฏิเสธน้องนารีอย่างหน้าตาเฉย
ระพีพร : แม่เฮ่ากลับบ้านกันเถอะพี่วารินทร์บ่อยู่บ้านลูกอยากกลับแล้ว
ฉันทนา : ปะลูกกลับก๊ะกลับ ข่อยไปก่อนเด้อ
ฉันทนา : เต้ย (รักผัวเขา)
ฉากที่ 4 (กล่าวถึงตลาดสด)
ผญา โอ้ย…พี่น้องเอย
ในตอนนี้ บ่าววรินทร์ แสนคึดฮอด พิกุลทอง ใจฮ้อนฮุ่ม
จั๊กสิคุ้ม คำเว้าโทรจาเว้า กับผู้สาว ว่าจั่งใด เด้หนอ
(บทพูด)
ฉากที่ 4 ตลาดสด
ศรสวรรค์ : เมื่อนี่คนอยู่ตลาดสดคือหลายแท้
อังศุมาลี : เฮ่ากะว่าจั่งซั้งละพิกุลทอง
สวัสดิพงศ์ : เบิ่งดู่ชะนีกะหลายแหม๋ จั๊กมาหยั้งกะด่อกกะเดี๊ย
สวัสดิพงศ์ : ลำ
คุยเรื่องทั่วไป ตลก+ซื้อของ+เฮฮา
โทรศัพท์เข้า
ศรสวรรค์ : สวัสดีค่ะ พิกุลเงินรับสายค่ะ
พันยศ : พิกุลทองเมือนี่พิกุลทองว่างบ่ฮ้ายอยากเห็นหน้าพิกุลทองแฮง ๆ มาหาอ้ายได้บ่
ศรสวรรค์ : จะให้น้องไปหาอ้ายอยู่ไสล๊ะอ้าย
พันยศ : อยู่สวนสาธารณะ แถว ๆ บึงแก่นนครนี่ล่ะ อ้ายมีเรื่องสิเว้านำ
ศรสวรรค์ : ตอนี้น้องอยู่ตลาดมาซื้อของ สักหน่อยได้บ่อ้าย
พันยศ : ครับ กะชั่นอ้ายสิถ่าอยู่บึงแก่นนครแถว ๆ เจ้าแม่สองทางเด้อครับ
ศรสวรรค์ : ค่ะอ้าย
พันยศ : รักนะ จุ๊บ จุ๊บ ๆ ๆ
วางสาย
อังศุมาลี : ไผโทรมาน้อพิกุลทองหน้าแดงยิ้มหวานเชียวนะ
สวัสดิพงศ์ + จุฑามาศ=แชวนางเอก+ตลก
ศรสวรรค์ : ซื้อของเส็ดแล้วเฮากลับบ้านกันเถอะ
เต้ยฉากที่ 5 (กล่าวถึงพระเอก นางเอก ทอดรักกันที่สวนสาธารณะ)
(ผญา) มาถึงบั้นสุดท้าย บรรยากลอนใกล้จบเรื่อง
บ่าววรินทร์ กับ สาวพิกุลทอง เพิ่นสิเป็น จั่งใด๋นั้น ติดตามได้ ในนิทาน พี่น้องเอย
ตอนที่6 บ่าววรินทร์(พระเอกลำ)อารมณ์ออนซอนคนรัก: เสียงอ่อนระทวย บางวรรคพร้อมอ้อน
ในหัวใจมัน ตื่นเต้น พาโตอ้าย ได้มาเห็น ตูมมาลาดอกไม้ป่า
อยากสิเอย เป็นภาษา ความในใจ ให้สาวฮู้ ว่าโตอ้าย นี้มักแฮง
คึดเห็นหน้า น้องแต่งเเต้ม งามสวยเด่น ศักดิ์ศรีสูง
พวกผู้ชาย ตอมคือยุง ต่างพากัน อยากมาเกี้ยว
คันบ่เหลียว ซังทองเก้ หนุ่มยาก จนคนเพ อยากสิขอ เจ้าซ้อนคู่
สาวสิหลู…… โตนบ่นั้น ตามใจน้อง ผู้เพิ่นเล็ง เออ…เออ…เออ….น้องสาวเอย
(บทพูด)
ตอนที่ 6 นั่งรอสวนสาธาระณะ
พันยศ : เมื่อนี่สิได้มาพ้อพิกุลทองแล้วหัวใจเฮาคือเต้น ตึก ๆ แท้น้อยามได๋น้อพิกุลทองผู้เป็นที่รักสิมาจั๊กเที่ย
(นั่ง- ยืน แบบกระวนกระวาย)
ตอนที่7 พิกุลทอง (นางเอกลำ)อารมณ์ตื่นเต้น: เสียงอ่อนระทวย
ปานถืกมนต์ ตำต้อง ในหัวใจประคอง เก็บกดไว้ แทบบ่อยู่
มันอึ้งไป ทั่วหู ผู้ใด๋เอิ้น กะมิดจ้อย คนเป็นร้อย บ่คึดซัง
ความตื่นเต้น บ่หยุดยั้ง สิพานพบ คนที่หมาย
คิงฮ้อนฮู่ม เหงื่อสะซาย เป็นเอาหลาย …เออ…เออ… ผู้ฟังเอ้ย
(บทพูด)
ตอนที่ 7 สวนสาธารณะ
พันยศ+ศรสวรรค์ กอดกันสักพัก
พันยศ : อ้ายดีใจหลาย ๆที่พิกุลทองยอมมาหาอ้ายในเมื่อนี่
ศรสวรรค์ : น้องกะดีใจคือกัน ละ ที่ได้มาพ้อกับอ้าย
พันยศ : ถ้าความฮักเฮาบ่ถูกกัดกันคือสิดีเน๊ะพิกุลทอง
ศรสวรรค์ : น้องกะว่าจั่งชั่นละอ้าย
สักพัก
จักรพันธ์ : สู่ ๆ เบิ่งดู่ มันจีบกันบ่อายเฮาจั๊กเม๊ด
นริศ : เฮากะว่าจั่งชั่นละหย่างไปเบิ่งมันกะน่า
เดินไป
นริศ : อิหล่าคือหน้าตาดีแท้
พันยศ : มึงอย่ามาใกล้ผู้สาวกู
จีรวัฒน์ : มึงสิเอาหยั่งกะหมู่กู
: สู่สองคนจับผู้สาวมันไว้
ศรสวรรค์ : ปล่อย ๆ ปล่อยพิกุลทองเดียวนี้
พันยศ : ปล่อยผู่สาวกูเดี๋ยวนี่
จีรวัฒน์ ต่อยพันยศ
พันยศ ต่อยจีรวัฒน์
จีรวัฒน์ : เอามีดมาแทง
ศรสวรรค์ : ช่วยแน่ ๆ
ศรสวรรค์ : อ้ายเป็นหยั่งหลายบ่
พันยศ : อ้ายบ่เป็นหยั่งหลายดอก
ศรสวรรค์ : เดียวน้องโทรหาพ่อ แม่อ้ายวารินทร์ ก่อนเด้อ (กดโทรศัพท์) แม่มาลัย อ้ายวารินทร์ถูก
แทงอยู่ริมบึง แก่นนครมาช่วยพิกุลทองแน่ (วางสาย)
ศรสวรรค์ : เลือด ๆ อ้าย เลือดคือออกหลายแท้ อ้ายอย่าเป็นหยั่งหลายเด้อ (ร้องไห้)
พันยศ : อ้ายคือสิบ่รอดแล้ว พิกุลทองฝากดูแล พ่อ-แม่ อ้ายแน่เด้ออ้ายสิบ่ไหวแล้ว (ลำยังไม่ตาย)
ตอนที่ 8 พิกุลทอง (นางเอกลำบทโศก)อารมณ์เศร้าโศกเสียใจ : เสียงโศก สะอื้น ร้องไห้
อ้ายวรินทร์….เอ้ย …….(สะอื้น)
น้องเห็นอ้าย เกิดเรื่อง…จักสิซ่อย เฮ็ดจั่งใด๋…..เด้อหนอ…..นอ (สะอื้น)
บุญบ่พอ ให้เอาสม ฮักแพง ไปกันได้ ใสมาปะ น้องไว้….ฮื้อ……ฮื้อ…..(โศก)
ใสมาปะน้องไว้ ให้ดาษดื่น อยู่คนเดียว เด้ หนอ…..นอ (สะอื้น)
อ้ายมาตาย หนีปะ แม่นผู้ใด๋ สิกล่อมเว้า
ปลอบยามเหงา เคยเห็นหน้า กอดยามหนาว สะบั้นมา เว้านิทาน ฟังเป็น….หมู่ (สะอื้น)
ซ่างบ่หลู โตนชาติ ถิ่มน้องไว้ อยู่ผู้เดียว (สะอื้น)
เหลียวบ่เห็น ไผ๋แล้ว คนฮักนาง……. ได้คือพี่ (สะอื้น)
คั่นอ้ายตาย เป็นหวี น้องขอปัก เกษาแก้ว ประสงค์เข้า ฮ่วมแต่ชาย
คั่นอ้ายตาย เป็นแม่น้ำ ….ฮื้อ……ฮื้อ…..(สะอื้น) น้องขอเกิด หนอเป็นปลา (สะอื้น)
ปรารถนา นำชาย ผู้ที่หมาย มาฮ่วมซ้อน
ใจฮำฮอนแท้เด้ …… สิขอตายฮ่วมกับ….พี่
จับมีดแทง หว่างใจนี้ ไปหาอ้าย……ผู้ฮักแพง ฮื้อ ฮื้อ ฮื้อ (โศก) (สะอื้น) พี่เอ้ย
(บทพูด)
พ่อ-แม่-เพื่อน มาถึงตอนตายแล้ว m
พ่อ-แม่-เพื่อน : อย่า
****************** จบ ********************
(ผญาลา) (อ.สุรเดช ศรีอำนวย)
ฟังบทกลอนตอนนี้ คติมีเป็นตัวอย่าง
พอได้เป็นสิ่งอ้าง ว่างไว้บอกเตือน
ไผ๋ผู้เฮียนบ่ทัน ฟังดูอย่าฟ้าวหน่าย
ดีบ่ดีสิเตือนไว้ ไขชี้ช่องทาง
พวกที่ยังอยู่ว้าง น้อยหนุ่มเป็นสาว
คราวสมัยไวคะนอง ให้ฮินตรองสองก้ำ
ทำบ่ดีสิศรีเศร้า ให้คนเอาเว้าซ่า
มารดาผู้ฮอมเลี้ยง มันสิยุ่งเมื่อลุน
คิดเบิ่งคุณเพิ่นเลี้ยง ฮักเกิ่งธรณี
ย้านแต่มีเวรกรรม เกียวนำจำต้อง
คันแม่นปิดบังไว้ กลัวเกรงสิเป็นบาป
ประนมน้อมหมอบเข้า เหนือพื้นเผาสุธี พี่น้องเอย
ความคิดเห็น